ه‍.ش. ۱۳۸۵ دی ۹, شنبه

مرگ دیکتاتور

خبر خیلی ساده بود. هر روز خبرهای اعدامهای زیادی رو میشنویم. برای منی که دوران بچگیم با جنگ ایران و عراق گذشت و همه زندگیمون با بمب های ارتش صدام دود شد باز هم خبر اعدامش نه تنها خوشحال کننده نیست بلکه ناراحت کننده هم هست. دیدن صحنه های کشتن هر انسانی حتی اگه یکی از دیکتاتورترین و ظالم ترین ادمای دنیا باشه غیر قابل تحمله. هنوز نمی تونم مردمی رو بفهمم که توی میدونهای شهرها برای دیدن حلق آویز شدن همجنسشون جمع میشن و با اشتیاق به این صحنه های منزجر کننده نگاه میکنن. صحنه اعدام کردن صدام حالم رو بد کرد.خیلی. به نظرم هیچ ادمی حق کشتن هیچ انسان دیگه ای رو به هر بهانه ای که باشه نداره. حتی به اسم عدالت. همه ادمها همیشه برای کشتن دیگران میتونن دلایل زیاد قانع کننده ای رو ارائه کنن. مثل اینکه صدام دستش به خون خیلی ها الوده بود ولی باز هم این باعث نمیشه از دیدن طناب دار به دور گردنش خوشحال بود.

مرتبط

سهم صدام از مرگ 

اعدام صدام سرپوش روی حقایق

۴ نظر:

امير ارسلان گفت...

سلام. من هم موافقم كه صدام نبايد اعدام مي شد. چون اعدام براي كسي مثل او خيلي كم بود. بايد او را زنده نگه مي داشتند تا در حقارت تمام مي مرد. بايد شغلي مثل نظافتچي يك دستشويي عمومي را به او مي دادند با يك حقوق ماهيانه بخور و نمير. اونوقت ديكتاتور براي اينكه زنده بمونه مجبور بود هر روز تن به پست ترين كارها بده و مردم هم از سر دلسوزي براش پول خرد بندازن. آيا واقعا اگه اينكارو مي كردن حاضر بود قبول كنه؟ شايدم يه روز مي اومدن مي ديدن جسدش توي يكي از همون دستشويي ها آويزون شده...

نسیمک گفت...

من هم از دیدن صحنه اعدام یک نفر به هیچ وجه خوشحال نمیشم. حالا چه اون آدم صدام حسین باشه چه خفاش شب!

لارا گفت...

من هم دقیقا یه همچین حسی داشتم...

نسرين گفت...

منم موافقم
ولي ما با اعدام كردن صدام متوجه نابودي ظلم وستم و پيروزي حق ميشويم.